Auteursarchief: Peter Keur

Open Data: bedrijvendynamiek in Nederland

Voor een opdracht ben ik op zoek naar gegevens over het aantal nieuwe ondernemingen dat zich per maand inschrijft bij de Kamer van Koophandel. Als snel vond ik deze pagina waar het bestand te vinden is met de volgende gegevens:

  • Startende ondernemingen
  • Nieuwe Inschrijvingen*
  • Opheffingen
  • Faillissementen
  • Surseance van betaling
  • Schuldsanering
  • Saldo (inschrijvingen – opheffingen)
  • Index (startende ondernemingen/opheffingen)

Zoveel openheid is mooi, maar helaas is dit bestand bijgewerkt tot en met maart 2009. Daarom heb ik via het contactformulier gevraagd om de meest recente versie. Binnen een dag kreeg ik per mail het bijgewerkte bestand toegestuurd! Wat een service!

Omdat het bijgewerkte bestand (nog) niet op de site van de Kamer van Koophandel staat, stel ik het beschikbaar via deze link. Doe er mee wat je wil! (De copyrights liggen ongetwijfeld bij de Kamer van Koophandel. Houd daar dus rekening mee!)

* In verband met de Nieuwe Wet op het Handelsregister is er met name vanaf 2009 een sterke stijging te zien van het aantal nieuwe inschrijvingen (voorheen niet-inschrijfplichtigen).

Operationele transparantie: Verkeer en Waterstaat

In eerdere blogposts zijn de informatieschermen van de NS aan bod gekomen. Een paar weken gelden zag ik een informatiescherm met daarop file-informatie. Na wat Googlen ben ik er achter dat deze informatieschermen samen gaan met het Spitsmenu: een pilot die tot 2008 liep.

Toch besteed ik er aandacht aan, omdat Verkeer en Waterstaat met dit scherm operationeel transparant wordt: de informatie op het scherm geeft de klant actuele informatie om op een betere manier gebruik te maken van het wegennet.

Verkeersinformatie en Spitsmenu

Verkeersinformatie en Spitsmenu

Het Spitsmenu werkt als volgt: de horecagelegenheid waar zo’n bord hangt biedt een ‘Spitsmenu‘ aan op het moment dat er een file is. Het doel is om de gasten een gezellig alternatief te bieden voor de file. Uit een proef in 2007 is gebleken dat het scherm per week 150 extra eters in de avondspits oplevert. Dit zijn mensen die daardoor uit de file bleven.

Laten we eens een rekensommetje maken om te zien wat het effect is van deze extra informatievoorziening aan de automobilist:

150 mensen zijn geen 150 auto’s.

‘Uit’ eten doe je meestal niet alleen. Als we er vanuit gaan dat de mensen die samen eten ook met één auto reizen, dan zijn er in die week (150/2=) 75 auto’s minder in de avondspits.

Het gaat om 75 auto’s in één week. Als we dit delen door het aantal dagen in de week, dan staan er per dag (75/7=)  10,7 auto’s minder in de avondspits.

Wanneer je je dan beseft dat de helft van die auto’s, eenmaal op de snelweg aangekomen, linksaf slaat en de andere helft rechtsaf, dan heb je per rijrichting 5,35 minder auto’s in de file.

Als we voor het gemak aannemen dat een gemiddelde auto 4,5 meter lang is en er steeds een meter afstand tussen de auto’s is wanneer zij in de file staan, dan is de file per dag per rijrichting gemiddeld 33 meter korter dan normaal.

Conclusie: deze vorm van extra informatieverstrekking aan het publiek levert, in een land waar in de ochtendspits gemiddeld 200 kilometer file staat, vrijwel niets op. Ik vraag me dan ook af wat de borden van de NS voor meetbaar voordeel opleveren…

Gelukkig houdt de horecagelegenheid uit het voorbeeld er 150 extra eters per week aan over! Hiermee is Verkeer en Waterstaat niet alleen een filebestrijder, maar ook een goede sponsor van de horeca. 😉

PS: Dit is natuurlijk niet het enige initiatief om files te bestrijden. Kijk ook eens naar het Eindboek Fileproof (pdf-alert!). Een mooi e-book waarin 60 pilots, waaronder het Spitsmenu, worden toegelicht.

Iedere 10 seconden…

…wil de politie weten wie er achter een bepaald IP-adres zit.

Althans, volgens de gegevensgrabbelaar van Jeroen van der Gun. De gegevensgrabbelaar is een teller die bijhoudt hoe vaak NAW gegevens achter een ip-adres worden opgevraagd. De gegevensgrabbelaar staat hieronder.

Omgerekend is dat 2.930.941 keer per jaar. Damn, dat is veel!

Of valt het mee en vind je dat de overheid altijd mag vragen om de NAW-gegevens achter een ip-adres?

De Twitter toepassing die het Voedingscentrum wel MOET bouwen

Laat ik het gelijk maar toegeven, de titel is een tikje dramatisch. Maar als je het mij vraagt ligt er voor het Voedingscentrum een grote kans in het gebruik van Twitter.

Zou het niet mooi zijn als je via Twitter een recept op kunt vragen bij het Voedingscentrum? Ik zou daar zeker gebruik van maken!

De toepassing zou als volgt moeten werken:

Door een tweet te sturen met een reply aan @voedingscentrum wordt er via het Twitter account van het Voedingscentrum een link naar een recept teruggestuurd.

Op zich is dat nog niet zo spannend.

Het wordt pas echt leuk als je een tweet stuurt met een reply @voedingscentrum en in die tweet ook de naam van een ingrediënt dat je wil gebruiken. Bijvoorbeeld: “@voedingscentrum biefstuk“. Het account @voedingscentrum geeft dan een recept terug met biefstuk er in.

Op die manier kun je makkelijk iets lekkers maken met dat stukje vlees dat dreigt te bederven. Met deze toepassing kan het Voedingscentrum werken aan het tegengaan van verspilling van voedsel! (Daar is tenslotte een campagne voor, en maakt het tegengaan van verspilling een inhoudelijk beleidsdoel.)

Maar wacht! Er is meer!

Bonusronde

Voedingscentrum kan extra punten verdienen als ze de toepassing wat slimmer maken. Dat kan op de volgende manieren:

Bonus: als de toepassing onthoudt welke recepten er al verzonden zijn aan mijn twitteraccount en me steeds een recept stuurt dat ik nog niet heb opgevraagd.

Bonus: als je in je bericht ook aan kunt geven wat de maximale bereidingstijd mag zijn. Bijvoorbeeld 30 of 60 minuten door de hashtag #max30 of #max60 in je bericht te gebruiken.

Bonus: wanneer meerdere ingrediënten gecombineerd kunnen worden in een recept. Bijvoorbeeld doordat je met het bericht “@voedingscentrum kip oregano” een recept ontvangt met kip en oregano!

Bonus: als je aan kunt geven dat je een balansdag hebt door de tag #balansdag te gebruiken.

Bonus: als je aan kunt geven dat er alleen recepten zonder gluten gestuurd mogen worden (omdat je allergisch bent voor gluten) door de hashtag #glutenvrij.

Bonus: wanneer de toepassing (ook) een link stuurt naar een boodschappenlijstje dat op het scherm van een smartphone te lezen is. Dan kan ik tussen station en huis nog even langs de pappie om de ontbrekende ingrediënten te kopen. (Het gebeurt me wel eens…)

Zou je hier gebruik van maken? Bestaat het al?

Apps & Widgets: samenwerken vs. beleid

(c)0 Open Gardens Blog

Widgets (c) Open Gardens Blog

Apps zijn kleine programma’s die je op je telefoon kunt installeren om extra functies aan je telefoon toe te voegen. Een widget is ‘een stukje website’ dat je in een andere website (of op je desktop) kunt plaatsen om extra mogelijkheden aan een andere website (of je desktop) toe te voegen.

Tot zo ver niets nieuws.

Tijdens een gesprek met Jan van der Erf bedacht ik me dat je apps en widgets op kunt delen in twee typen. Het eerste type is erop gericht om de samenwerking tussen mensen op een andere of betere manier mogelijk te maken. Het tweede type is er op gericht om inhoudelijke beleid(sdoelen) te realiseren doordat het gebruik van de app of widget het gedrag van de gebruiker beïnvloedt.

Voorbeelden van apps en widgets om beter of anders samen te werken zijn Yammer, de verschillende ‘social sharing‘ buttons en Google Wave.

Minder bekend zijn de voorbeelden van apps en widgets om beleidsdoelen te realiseren. Zo is er het Babyboek dat als doel heeft om meer vrouwen borstvoeding te laten geven. Van Verbeterdebuurt.nl zou je kunnen zeggen dat het doel is om burgers vaker een ‘melding openbare ruimte’ te laten doen.

Zijn er meer voorbeelden van apps of widgets waarmee een inhoudelijk beleidsdoel wordt nagestreefd? Welke zijn dat dan? En zijn deze succesvol?

Babybureaucratie: 5(!) polissen voor de nieuwe zorgverzekering

Om betere zorg te krijgen rond de zwangerschap, zijn we overgestapt naar een andere zorgverzekering. Voor de duidelijkheid: we zijn niet van verzekeraar gewisseld. Dat kan tenslotte alleen maar problemen geven! We hebben alleen een andere verzekering afgesloten.

polis

Polis

Het kostte de zorgverzekeraar maarliefst vijf(!) pogingen om de juiste polis op te sturen! Hieronder een overzicht van de polissen die ze stuurden. Het overzicht bevat de verzenddatum, de personen vermeld op de polis en het jaar waar de polis betrekking op heeft.

  • 31 oktober, beiden op de polis, betrekking op 2010;
  • 20 nov, beiden op de polis, betrekking op 2010;
  • 23 nov, alleen Peter op de polis, betrekking 2010;
  • 23 nov, beiden op de polis, betrekking op 2009;
  • 13 jan, beiden op de polis, polis betrekking 2010.

Het is goed voor te stellen dat je hiervan in de war raakt. Zeker omdat je maar een keer per jaar kunt wisselen en het dus belangrijk is dat het overstappen goed verloopt.

PS: Eerder schreef ik al over de manier waarop de ziektekostenverzekeraar DigiD gebruikt om wijzigingen door te geven.

Over deze post: in een serie blogposts, laten we de serie “Babybureaucratie” noemen, neem ik je mee op onze reis. Deze reis brengt ons langs de verschillende organisaties waar wij mee te maken krijgen omdat we een kindje verwachten. In deze serie ga ik in op mogelijke bureaucratie die we tegen gaan komen en de manier waarop wij de dienstverlening van de betreffende organisaties ervaren. Klink hier voor alle posts met de tag babybureaucratie.

iGGIS: iPhone app met informatie over Nederlandse gemeenten

iGGIS

iGGIS

iGGIS is een Iphone app die mijn leven een stukje makkelijker gaat maken. Voor mijn werk (ik werk bij Zenc) ben ik vaak op weg naar een gemeente ergens in het land. Met deze app kan ik me snel ter plaatse inlezen!

Dat is natuurlijk geweldig, maar de ontwikkelaar (WAT Software) heeft deze app ook ontwikkeld om de dienstverlening van gemeenten te verbeteren. Een module voor de melding openbare ruimte is dan ook in ontwikkeling!

De melding openbare ruimte is de meest voor de hand liggende dienst waarvan het nut heeft om deze mobiel aan te bieden. Maar voor welke andere diensten heeft het nut deze mobiel aan te bieden? Ik zie ze niet zo snel… Aanvragen van een kapvergunning? Melding geluidsoverlast? Andere diensten?

Via iPhoneclub en Zenc-collega  Ted.

Technologie blijft me verbazen!

Bij een hotel langs de snelweg zag ik onderstaand warschuwingsbord. Het bord waarschuwt de bezoekers ervoor dat zij apparaten met buetooth niet in de auto moeten laten liggen. Dieven gebruiken bluetooth namelijk om te bepalen of er waardevolle spullen in de auto liggen.

Op deze manier heb ik het nut (of de bedreiging) van bluetooth nog niet eerder bekeken! De buit mag dan visueel uit zicht zijn, op een andere manier is hij toch erg zichtbaar.

Babybureaucratie: Samen op een polis, 1 DigiD

Insurance (c) www.ukskydiver.co.uk

Insurance (c) ukskydiver.co.uk

Omdat er een kleine aankomt hebben we aan het einde van 2009 een andere ziektekostenverzekering genomen. Bij onze ziektekostenverzekeraar kun je de wijzigingen via hun website doorgeven. Je moet inloggen met DigiD om dat te doen.

So far so good.

Mijn vrouw en ik staan samen op een polis. Maar toen mijn vrouw de wijziging wilde doorgeven, kon ze dat niet doen met haar DigiD. De polis staat namelijk op mijn naam. Daarom kun je wijzigingen alleen doorgeven met mijn DigiD…

Dat is op zijn minst wat onhandig.

Over deze post: in een serie blogposts, laten we de serie “Babybureaucratie” noemen, neem ik je mee op onze reis. Deze reis brengt ons langs de verschillende organisaties waar wij mee te maken krijgen omdat we een kindje verwachten. In deze serie ga ik in op mogelijke bureaucratie die we tegen gaan komen en de manier waarop wij de dienstverlening van de betreffende organisaties ervaren. Klink hier voor alle posts met de tag babybureaucratie.